Ο ρόλος της βλάστησης στις πόλεις είναι ένα πολύ συζητημένο θέμα. Ωστόσο σε λίγες περιπτώσεις επιτυγχάνεται ο σκοπός της διαχείρισης. Αυτό συμβαίνει για πολλούς λόγους, όπως: ο ελλιπής σχεδιασμός των χώρων πρασίνου από την πολεοδομία, ο ανεπιτυχής σχεδιασμός στις μελέτες πρασίνου από γεωτεχνικούς, η χρήση ακατάλληλων φυτικών ειδών (ξενικά στη χώρα και στην πόλη) από οικολογικής πλευράς, η μικρή ή/και καθόλου απασχόληση αρχιτεκτόνων τοπίου, η έλλειψη συντήρησης για οικονομικούς λόγους, η πλημμελής διαχείριση του αστικού πρασίνου, η ύπαρξη αδιαφορίας ή και ‘άρνησης’ από μέρος των πολιτών στη διατήρηση του πρασίνου.  

Η προστασία και η αναβάθμιση του αστικού πρασίνου αποτελεί ζωτικής σημασίας στοιχείο, μιας και συμβάλλει στην απορρύπανση της επιβαρυμένης ατμόσφαιρας, στην αισθητική και στην εν γένει βιωσιμότητα των πόλεων.

Στις σημερινές συνθήκες μάλιστα, εκτός από περιβαλλοντικά και οικολογικά οφέλη, το αστικό πράσινο έχει επιφορτιστεί με τον πρόσθετο ρόλο της διεξόδου τόσο κοινωνικοοικονομικής όσο και ψυχολογικής.
Τα πάρκα και το αστικό πράσινο γενικότερα μπορούν να βελτιώσουν την υγεία και την ψυχική διάθεση των κατοίκων της πόλης, ενώ φυσικά τα οφέλη και οι λειτουργίες της βλάστησης μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο περιβαλλοντικής εκπαίδευσης αλλά και ευαισθητοποίησης για τους μαθητές των σχολείων.

Έχει αποδειχθεί σε αρκετές μελέτες ότι παρατηρείται μείωση της εγκληματικότητας και της παραβατικότητας, σε περιοχές όπου υπάρχουν αυξημένα ποσοστά χώρων πρασίνου.Έστω και μια ώρα επαφής με τη φύση, βελτιώνει κατά 20% κατά μέσο όρο την απόδοση της μνήμης και της προσοχής. Οι πράσινες γωνιές αποτελούν χώρους αναψυχής, χαλάρωσης και δίνουν την ευκαιρία κοινωνικών συναναστροφών, μεταξύ των κατοίκων της πόλης όπως τα άλση, τα πάρκα καθώς και τα περιαστικά δάση. Επιτυγχάνεται βελτίωση του κλίματος, με την επίδραση που έχουν τα φυτά στη μείωση της θερμοκρασίας, στην εξισορρόπηση της υγρασίας, στη βελτίωση του φωτεινού καθεστώτος, στη δέσμευση της σκόνης και αέριων ρύπων και στη ρύθμιση της κυκλοφορίας του αέρα.

Τα δέντρα, όπως και όλα τα φυτά, μέσω της φωτοσύνθεσης που επιτελούν, δεσμεύουν μεγάλες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα από την ατμόσφαιρα και παράγουν αντίστοιχα μεγάλες ποσότητες οξυγόνου, έτσι λοιπόν αντισταθμίζεται το αποτύπωμα άνθρακα που αφήνουν οι άνθρωποι στο περιβάλλον. Οι χώροι πρασίνου θεωρούνται ένας ανεκτίμητος πλούτος πόσο μάλλον για την πόλη μας, αναντικατάστατοι περιβαλλοντικοί πόροι, με προσφορά στην ποιότητα ζωής των κατοίκων.

Συμπερασματικά, κύριο μέλημα οφείλει να αποτελεί η ευαισθητοποίηση των πολιτών για την προστασία των χώρων πρασίνου, με δράσεις που θα αποβλέπουν στην αύξησή τους.Η βελτίωση κι η αύξηση τους, ιδίως σε μικρά πάρκα, σε γειτονιές, η δενδροφύτευση των αλσών, των λόφων και των πλατειών σε όλες τις συνοικίες της πόλης μας και κυρίως τις πιο υποβαθμισμένες πρέπει να αποτελούν μεριμνά μας. Εκτός από αισθητικές αναβαθμίσεις, οι αναπλάσεις, μεταμορφώνουν τις περιοχές σε ένα σύγχρονο πόλο αναψυχής και ψυχαγωγίας, μια μεγάλη ανάσα με καίρια σημασία στη δύσκολη οικονομική συγκυρία που διανύουμε.